« اين از آن نوع است ، اين از آن نوع . » براستى كه امام عليه السلام واقعيت قضا و قدر را حل كرده و شك و ترديدهايى را كه در اطراف آنها وجود داشت بر طرف نموده و حقيقتى را كه اسلام در آن باره مقرر داشته ، به ثبوت رسانده است . ( 1 ) خدا نور است ! امام عليه السلام وارد مسجد جدش رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - شد ، ديد گروهى با هم مشاجره مىكنند ، رو به ايشان كرد و فرمود : « شما دربارهء چه چيز بحث مىكنيد ؟ » همه با هم گفتند : « دربارهء توحيد . » امام عليه السّلام آنها را - به دليل كمى بضاعت ، و سرمايهء علمى ايشان در اين امر - از فرو رفتن در اين مسأله منع كرد و فرمود : « از اين گفتارتان دست برداريد . » يكى از آنها رو به آن حضرت كرد و گفت : « خداوند به وسيلهء خلقت آسمانها و زمين شناخته مىشود ، او در همه جا هست . » امام عليه السّلام او را به گفتن سخن بجا و درست راهنمايى فرمود و گفت : « خداوند كسى است كه هيچ چيز همانند او نيست ، او شنوا و بيناست ، وصف او نيز به وصف هيچ چيز نماند ، پس او خود اوست . » « 1 »

--> ( 1 ) توحيد : ص 366 ، 367 .